De toekomst is al rond ons en wat betekent dat als de genoegens naar boven tot de gruwel net zo goed. Uiteindelijk, weare wonen in de nabije toekomst. Wat op de planeet zou het kunnen doen voor ons? Op hun huidige uitverkochte shows in de Tate Modern in Londen, waren zijn acht studio-albums revisited door Kraftwerk in een nette, chronologische volgorde. Op het eerste gezicht, ita enigszins schokkend te overwegen dergelijke toekomstgerichte geluiden opgedaan een retrospectieve. Maar ze werden nooit echt betrekking tot de toekomst, hoe dan ook. Met nummers zoals Autobahn, zakrekenmachine en Trans-Europe Express duidelijk ITA dat Kraftwerk was echt enthousiast over de technologie die hen eerder omgeven.AAIt was een heilzame herinnering dat een paar van de meest fascinerende tropen van sci-fi zijn die zich het dichtst bij huis. Zeker, een aangename eigendunk dat is verbazingwekkend door 2019 wead ITA vervaardigde mensen om te zien uit de schouder van Orion, branden staking schepen te leveren echter de de realiteit is waarschijnlijk meer recht down to earth, letterlijk en figuurlijk. Donkere spiegel, die net klaar is met haar tweede jaar in het Verenigd Koninkrijk neemt deze aanpak naar technologie als de focus. Een accumulatie zelfstandige verhalen in de soorten de Twilight Zone, de show onze relatie met technologie omgaat, en doet dat door extrapolatie van de producten en de instrumenten waarmee we elke dag, van mobiele telefoons naar Youtube, en van de opkomende culturen bediende op hen omgaan. Geschoren van jetpacks en eiwit pillen, lijken de fictieve technologische ontwikkelingen showas kleine en mogelijk. Mobiele telefoons hebben een uiterst meer swish GUI, PC schermen zijn meer en meer creatief betrokken toch dat zij nog steeds mobiele telefoons en PC's. Dat ze goederen die wij erkennen is vrij bereid. De technologie is uiteindelijk incidentele en Black Mirror is meer betrokken in mensen dan hun speelgoed. De kwestie van de erkenning was een belangrijk rekening te houden met de showas genesis. In gesprek met de Britse uitgave van Wired, de auteur showas, Charlie Brooker beschreven dat deel van zijn inspiratie de versnelde tempo van verandering, of meer precies is, versneld de meer tempo waarvan we ons dat weare geweldig met de verandering overtuigen. Onderzoek naar een met een Nokia 3210 kunnen worden opzienbarend, toch de grootste verandering is al onze houding. Hij brengt een bepaalde vergelijking tussen onze angsten van de millenniumbug, voor jaar voor te bereiden die we zouden, en de verve waarmee we aanpassen aan ideeën zoals athe clouda, die zou moeilijk zelfs uit te leggen aan iemand slechts enkele jaren geleden. Het idee zou kunnen hebben afelt zoals voltooien technologie fictiona, nu echter weare alle vroege adopters, relatief gezien. Brooker is een zelf-beschreven aunderwhelmista, wiens hoofd shtick, naast een undoubtable vaardigheid met een bocht van meningsuiting, is een doorgewinterde wereldbeeld dat wordt chimed met de stemming van de dag. Hij maakte zijn naam in de Britse pers voordat tot bredere kwesties uit te breiden het schrijven van enkele van de meest venijnig bitter TV evaluaties. Heas vooral bekend geworden voor zijn gewelddadige en scatologische beelden, waarin zijn waarderend likte door het soort publiek dat geniet vergadering door middel van een slechte film en slechter TV gewoon voor het plezier van het sniping. Met een bestelling in The Guardian, een frisse uitvoeren van zijn satirische snarkathon per vegen op de BBC en nu dit tweede seizoen van Black Mirror voor Channel 4, Brooker kan worden verondersteld om te zijn in zijn keizerlijke fase. Bewijs hiervoor is de uitbreiding van zijn opdracht. Per Wipe was eigenlijk een genaamd Screenwipe over televisie. Brooker vervolgens gepresenteerd op verschillende edities voor media (Newswipe) en voor werkzaamheden (oh, veronderstel enkel dat). Nu ITA enige wekelijkse Wipe en heeft betrekking op zoiets van de voorgaande zeven dagen. Deze hetzelfde patroon kan worden herkend in Black Mirror. Zijn duidelijke voorloper, dode ingesteld, was evenementen werden gevolgd door een eenmalige in het huis van de regering na een zombie opstand. Het was geweest een en vrij grappige satire van de staat van reality TV en de methode in het algemeen. Black Mirror, ter vergelijking, beperkt niet het zelf op televisie. Onnodig te zeggen, blijft de buis een belangrijk deel daarvan; het concept beschrijft de obsidian panelen die mensen in onze woonkamers, slaapkamers en keukens, alleen ITA ervaren televisie niet alleen vandaag. Mobiele telefoons, laptops, drugs a'these dingen overal zijn, en zij niet meer inhoud om gewoon inhoud aan ons. Wij zijn in het bezit van om te praten met hen ook. ITA een verbinding in twee richtingen, een stap verandering die met een invloed op ons gedrag heeft. Het eindresultaat is echt een drieluik van Ballardian fabels voor hedendaagse leven, en in het bijzonder onze elektronische leven. Laste verontrustend en griezelige hoewel niet onmenselijk. Brooker, zoals verschillende satirici, beschikt over een mijl-wide streak van de mensheid door zijn werk. Een spelen zoals worden rechte terug, wanneer een jong meisje wordt aangeboden de kans om te repliceren haar dode metgezel van de accumulatie van zijn oude positie revisies, wouldnat hebben elke positie zonder een dwingende zorg voor haar welzijn. White Bear, de somberste van de collectie tot nu toe, is ook wel met een aparte zorg voor haar cijfers. Zijn invloeden zijn gedragen door white Bear prominent. Twentysomething Victoria wakker in enkele soort die lijkt vertrouwd, maar is hevig en absoluut veranderd, met bijna geen verklaring waarom verbijsterd. Hij memoreert de openingspagina van The Day of the Triffids, die, net als de rest van het werk van John Wyndhamas, werd ontslagen door Brian Aldiss als een acosy catastrophea. Het punt is gemist door het. Instellen van angstaanjagende activiteiten goed weg in tijd en ruimte gedeeltelijk neutraliseert de gevolgen daarvan. ITA veel erger wanneer de wereld je zorgen te maken lijkt op de een youad opzij zetten. ITA waarom H.G. Wells ingesteld The War of the Worlds in comfortabele suburbia, en waarom is Black Mirror, in het beste geval slechts tien minuten naar de toekomst. De directheid van de instelling een bevestiging kan worden The Waldo Moment, een satire over moderne politiek die opmerkelijke door de datum van verzending gemaakt werd. Centrering op een unieke verkiezing genoemd de schande van een lid van het Parlement, (zoals is gebeurd in het Verenigd Koninkrijk tijdens de week showas van uitzending) na het drama is gericht op de ontwrichting veroorzaakt elke keer dat een komiek TV kaapt de verkiezing en de status-quo verstoort mirroring van deze activiteiten in Italië die ook gebeurd terwijl de aanwezig op de lucht was. Deze confluences kon niet geloofd, maar allemaal hetzelfde, om het even wie aankomen op Black Mirror op zoek naar originaliteit verlaten teleurgesteld. Dat veel van de denkbeelden van elke show hebben al eerder gedaan in zekere zin is naast het punt. De elke dag aanwezigheid van effectieve technologie maakt ze een fractie meer waarschijnlijk is, en als zodanig, net dat kleine beetje meer gruwelijke. De creatieve rand van het gehele jaar 2000, weare overleven in een editie van de toekomst die altijd voor ons was beloofd is getreden. Wie zou schelen om te erkennen dat hun 12-jaar-oude zelf wouldnat hebben is aangewakkerd om te weten dat door 2013 theyad hebben hun eigen geautomatiseerde assistent, genaamd een niet minder, die kunnen communiceren direct met duizenden, wellicht miljoenen mensen over de hele wereld? We hebben geen teleportatie peulen en hoverboards zijn echt een uitgebreide manier van de markt, maar weare hier. De nabije toekomst, is als Ralf en Florian opgemerkt, al rond ons en naar boven tot de gruwel zo veel als zijn wonderen betekenis geweest.
No comments:
Post a Comment